Home    O projekcie    Kontakt   

Artyści

Nevin Aladag
Urodzona w 1972 roku w Wan (Turcja). Mieszka i pracuje w Berlinie.
Z pochodzenia Turczynka, od drugiego roku życia mieszka w Niemczech, gdzie w 2000 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Monachium. Jest laureatką nagród George Maciunas Prize (2004) oraz Gasag Prize (2007) dla wschodzącego artysty. Jako artysta rezydent podróżowała do Tbilisi i Kopenhagi (2007) oraz Künstlerhäuser Worpswede (2008). Swoje instalacje, wideo, fotografie i performance pokazuje na licznych wystawach indywidualnych i grupowych na całym świecie. Prace Aladag są utrzymane w stylu poetyki dokumentalnej, w której nic nie jest powiedziane wprost. Często skupia się na temacie obcości i samookreślenia, ponieważ są to doświadczenia młodych ludzi pochodzenia tureckiego mieszkających w Niemczech.

 

 

Josef Dabernig

Urodzony w 1956 roku w Kötschach-Mauthen (Austria). Mieszka i pracuje w Wiedniu.
W latach 1975–1983 studiował na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Wiedniu. Do lat 90. tworzył przede wszystkim prace przedmiotowo-tekstowe, by następnie zająć się obrazami utrwalanymi za pomocą aparatu i kamery (od 1994 roku), tworząc nową ikonografię i język przedstawień. Znany przede wszystkim jako twórca czarno-białych filmów i autor wielkich rastrowych konstrukcji. W swoich pracach szuka miejsc opuszczonych, zapomnianych, a jeśli ich nie znajduje, to sam je stwarza przez odpowiednie wykorzystanie możliwości, jakich dostarczają używane przez niego media: film, wideo, a także fotografia, ołówek i pusta powierzchnia kartki. W swoich filmach często tematyzuje zagadnienie granicy, niemożności oddzielenia tekstu od kontekstu, tego, co w kadrze, i tego, co poza nim, a także samej twórczości od tego, co powszednie. (Źródło: m.in. www.swiatobrazu.pl)

 

 

Andreas Fogarasi

Urodzony w 1977 roku w Wiedniu (Austria). Mieszka i pracuje w Wiedniu.
Studiował architekturę na Uniwersytecie Sztuki Stosowanej w Wiedniu. W latach 1997–1999 był organizatorem i współtwórcą Freie Klasse. W roku 2003 ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Wiedniu. Od 2001 roku współredagował magazyn „dérive – Magazine for Urban Studies”. Brał udział w wielu ważnych wystawach sztuki współczesnej, takich jak 52. Biennale w Wenecji, gdzie otrzymał Złote Lwy (2007), Manifesta 4 (Frankfurt nad Menem) i VI Międzynarodowym Biennale w Armenii. Zajmuje się instalacjami, wideo i malarstwem. W swoich pracach bada, jak podmiot czy zjawisko kultury może się stać wizerunkiem, marką. W przestrzennych interwencjach, obiektach, badaniach typograficznych i analizach architektonicznych odkrywa korzenie i rozwój wzornictwa komunikacji, potężny czynnik w dzisiejszej gospodarce kapitalistycznej i politycznej.

 

 

Assaf Gruber

Urodzony w 1980 roku w Jerozolimie (Izrael). Mieszka i pracuje w Paryżu i Tel Awiwie.
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Paryżu (2008), gdzie pracował pod kierunkiem Jeana-Marca Bustamante i Richarda Deacona. Wraz z dyplomem zdobył prestiżową pierwszą nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Paryżu. Jest laureatem Wyższego Instytutu Sztuk Pięknych H.I  .S.K. w Gandawie (2009–2010). Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach publicznych i prywatnych w Europie i są pokazywane w różnych miejscach w Nowym Jorku, Paryżu, Lyonie, Berlinie, Wiedniu, Istambule, Tel Awiwie, Amsterdamie, Weronie, Dreźnie, Gandawie i Sarajewie. Był rezydentem w Saint Ouen, Vlissingen, Buenos Aires. Przez swoje rzeźby, instalacje, fotografie i wideo wypracował indywidualne podejście do estetyki i do produkcji wartości międzykulturowej. Jego prace są analizą konfliktów współczesnej cywilizacji, próbą zrozumienia sensu absurdu, który Gruber upatruje w cielesności i intensywności ludzkich działań.

 

 

Vlatka Horvat

Urodzona w 1974 roku w Čakovec (Chorwacja). Mieszka i pracuje w Wielkiej Brytani.
Ukończyła Columbia College w Chicago (licencjat 1996), Northwestern University w Evanston w USA (magisterium 1997) oraz Roehampton University w Londynie (doktorat 2009). Uprawia różne formy sztuki, takie jak instalacja, rzeźba, fotografia, performance, wideo i prace na papierze. Pracuje w różnych formach i mediach – instalacja, rzeźba, fotografia, performance, wideo i prace na papierze. Jej najnowsze prace dotyczą miejsca człowieka we Wszechświecie problematyki zajmowania miejsca oraz związku ludzkiego ciała z obiektami codziennego użytku, krajobrazem, środowiskiem architektonicznym. Horvat jest laureatką nagrody za sztukę plastyczną Fundacji Hort Rema Mann (Nowy Jork, 2010).

 

 

Franz Kapfer

Urodzony w 1971 roku w Fürstenfeld (Austria). Mieszka i pracuje w Wiedniu.
Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Zajmuje się fotografią, wideo, rzeźbą. Jego praktyka artystyczna opiera się na performatywności, która odwołuje się do tradycji sztuki performance, jak również body art lat 70. Przyjmując role mitologiczne lub historyczne, Kapfer bada wzorce, które kształtują naszą wyobraźnię i postrzeganie świata. Płodność, seksualność, miłość, rodzina, ojcostwo, ale również krytyka społeczna, historyczna, polityczna – to wielki repertuar motywów i zakres zagadnień, które pojawiają się w twórczości artysty.

 

 

Aleksander Komarov

Urodzony w 1971 roku w Grodnie (Białoruś). Mieszka i pracuje w Rotterdamie i Berlinie.
Ukończył Szkołę Art & Design A.K. Glebova w Mińsku, następnie studiował malarstwo i instalacje na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 1998 roku przeniósł się do Amsterdamu, gdzie od 1998 do 2000 roku uczęszczał na Rijksakademie voor Beeldende Kunsten. W 2005 roku nakręcił swój pierwszy krótkometrażowy film 16-mm: „See you in Disneyland”, a w 2007 pierwszy w technice HD „On Translation Transparency / Architecture acoustique”, który został pokazany na 10. Międzynarodowym Biennale Sztuki Współczesnej w Istambule, w Turcji. Jest także pisarzem i publicystą. W swoich realizacjach łączy różne środki wyrazu plastycznego: wideo, instalacje, książkę artystyczną. Swobodnie konstruowane instalacje często wpisują się w kontekst miejsca, w którym powstają.

 

 

Svätopluk Mikyta

Urodzony w 1973 roku w Čadca (dawna Czechosłowacja). Mieszka i pracuje w Bratysławie.
Należy do pierwszego pokolenia postrewolucyjnych studentów, którzy w pełni korzystali z możliwości studiowania za granicą po 1989 roku. W latach 1995–1997 studiował na Akademie der Bildenden Künste Stuttgart w Studio „Freie und Grafik Malerei” pod kierunkiem prof. Wolfganga Gäfgena. W latach 1999–2000 uczestniczył w dodatkowych zajęciach z ceramiki na Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie. W la-tach 2000–2001 otrzymał stypendium DAAD-one-year-creative-stypendium w Hochschule der Künste w Berlinie w pracowni prof. Bernda Koberlinga. Od 2003 roku jest adiunktem na Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie (Zakład Komunikacji Wizualnej, a od 2007 Katedra Rysunku). W 2008 roku otrzymał Oskara Cepan i Tatranský Tiger Awards. Od 2009 roku, we współpracy z europejskimi partnerami, organizuje warsztaty i pobyty twórcze dla artystów rezydencjalnych. Prace Mikyty nawiązują do ikonografii politycznej socjalistycznych ruchów masowych i do nacjonalistycznych i religijnych symboli Europy Wschodniej. Są to zazwyczaj cykliczne dzieła wielopłaszczyznowe, zawierają dużą liczbę odnośników do historii, jednocześnie przez swoją ponadczasowość świetnie korespondują z współczesnością i aktualnymi problemami społecznymi. (Źródło: m.in. www.swiatobrazu.pl)

 

 

Paulina Ołowska

Urodzona w 1976 roku w Gdańsku (Polska). Mieszka w Rabie Niżnej, pracuje w Nowym Jorku.
Zajmuje się malarstwem, fotografią, robi filmy wideo, jest autorką wielu akcji i projektów, w których często łączy czysto artystyczne środki wyrazu z elementami sztuki użytkowej. W latach 1995–1996 studiowała w School of the Art Institute of Chicago (SAIC), a w latach 1997–2000 – malarstwo i grafikę na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Stypendystka Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Hadze (1988), Centro de Art Communication Visual (Arco) w Lizbonie (1998/1999), Center of Contemporary Art w Kitakyushu (1999/2000) i Rijksakademie van Beeldende Kunsten w Amsterdamie (2001/2002). Charakterystyczna dla twórczości Ołowskiej jest synteza sztuk, artystka chętnie wykorzystuje w pracach różnorodne media techniki, takie jak malarstwo, kolaże, instalacje, performance, modę, muzykę, co pozwala jej wydobyć wyjątkową gamę wrażeń artystycznych. (Źródło: www.culture.pl)

 

 

Agnieszka Polska

Urodzona w 1985 roku w Lublinie (Polska). Mieszka i pracuje w Krakowie i Berlinie.
Artystka sztuk wizualnych, w swoich pracach wykorzystuje animację, wideo, fotografię. W latach 2004-2005 studiowała na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie, a następnie na Wydziale Grafiki krakowskiej ASP. Od 2008 do 2009 roku kształciła się także na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Berlinie (klasa Hito Steyerl). Jej prace były pokazywane między innymi w warszawskiej Narodowej Galerii Sztuki „Zachęta”, Berlińskim Instytucie Sztuki Współczesnej KW. Swoje prace opiera w dużej mierze na znalezionym wcześniej materiale, takim jak archiwalne ilustracje, fotografie, które poddaje subtelnym zabiegom, animując je lub ingerując w inny sposób, nadając im przez to nowy kontekst. (Źródło: www.culture.pl)

 

 

Maria Ritter

Urodzona w 1899, zmarła w 1976 roku w Nowym Sączu (Polska). Mieszkała i pracowała w Nowym Sączu.
Nazywano ją sądecką kapłanką sztuki. Studiowała w Krakowie: filozofię ścisłą i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz malarstwo sztalugowe u Wojciecha Weissa, grafikę u Jana Wojnarskiego, rzeźbę u Xawerego Dunikowskiego i techniki ścienne u Jana Hoplińskiego w Akademii Sztuk Pięknych. Kształciła się we Francji i we Włoszech. Była związana głównie z Nowym Sączem, gdzie organizowała Oddział Związku Polskich Artystów Plastyków i wraz z nim doprowadziła do otwarcia Biura Wystaw Artystycznych w kamienicy przy ul. Jagiellońskiej 34. Zainicjowała założenie Grupy Czterech z Mieczysławem Bogaczykiem, Janem Dzieślewskim i Stanisławem Szafranem. Jest autorką setek obrazów i miniatur, twórczynią grafik, kolaży i rzeźb. Zajmowała się również polichromią i konserwacją dzieł sztuki w obiektach sakralnych południowej Polski. (Źródło: www.muzeum.sacz.pl)

 

 

Bruno Schulz

Urodzony w 1892, zmarł w 1942 roku w Drohobyczu (obecnie Ukraina). Mieszkał i pracował w Drohobyczu.
Polski prozaik, grafik, malarz, rysownik i krytyk literacki pochodzenia żydowskiego. Studiował architekturę we Lwowie, specjalizował się w litografii i rysunku. Przez większość życia pozostawał w rodzinnym mieście, gdzie zarabiał jako nauczyciel rysunków w gimnazjum. Zdążył opublikować dwie książki – zbiory opowiadań: (Sklepy cynamonowe (1933) i Sanatorium pod Klepsydrą (1936), do którego opracował rysunkowe ilustracje. Obok literatury Schulz z powodzeniem uprawiał twórczość plastyczną. Rzadko stosowaną techniką graficzną cliché verrewykonał między innymi serię rycin o tematyce sadomasochistycznej Xięga Bałwochwalcza (około 1920). Opracował także rysunkowe ilustracje do pierwszej edycji Ferdydurke (1938) Witolda Gombrowicza. Pozostawił również kilkaset innych prac rysunkowych o rozmaitym przeznaczeniu i charakterze (w części są to ołówkowe studia i szkice do rycin bądź prace związane z wątkami obecnymi w prozie; największy zbiór – ponad trzysta prac – przechowuje Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie). (Źródło: www.magazyn.culture.pl)

 

 

Slavs and Tatars

Kolektyw artystyczny założony w 2005 roku przez Amerykankę, Belga, Irańczyka i Polkę. Mieszkają i pracują w Eurazji.
Kolektyw Slavs and Tatars prowadzi badania kultury mniejszości narodowych krajów pomiędzy dawnym Murem Berlińskim a Wielkim Chińskim Murem, skupiając się na sferze wpływów pomiędzy Słowianami, ludami Kaukazu i centralnej Azji. Książki i instalacje Slavs and Tatars są wynikiem niezwykłych i rzetelnych poszukiwań łączących grafikę, popkulturę, legendy miejskie, własne doświadczenie, studia postkolonialne oraz sztukę. Najnowsza książka kolektywu odnosi się do złożoności tożsamości, języków, historii i doświadczeń geopolitycznych na Kaukazie. Ich celem jest także ocalenie romantycznej, ulegającej zapomnieniu sfery oddziaływania pomiędzy Słowianami, mieszkańcami Kaukazu i Azji Środkowej. Ich realizacje są powszechnie pokazywane i stanowią część kolekcji MoMA w Nowym Jorku. W 2009 i 2008 roku kolektyw został laureatem Le prix Fernand Baudin (Bruksela). W 2008 roku zdobył Grand Prix Brno Biennale 2008 – nagrodę Ministra Kultury Republiki Czeskiej.

 

 

Sofie Thorsen

Urodzona w 1971 roku w Århus (Dania). Mieszka i pracuje w Wiedniu.
W 2001 roku ukończyła Królewską Akademię Sztuk Pięknych w Kopenhadze i Akademię Sztuk Pięknych w Wiedniu. Od 1999 roku mieszka i pracuje w Wiedniu. Bierze udział w międzynarodowych wystawach – zarówno indywidualnie, jak i w grupie. Od 2005 do 2009 roku zajmowała stanowisko wykładowcy Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Jej prace koncentrują się na nowoczesnej i współczesnej opowieści o architekturze i przestrzeni miejskiej, ze szczególnym naciskiem na fotograficzną i graficzną dokumentację środowiska architektonicznego. W jej twórczości obszary wiejskich i miejskich przestrzeni rozumiane są jako miejsca, gdzie rozwój społeczeństwa staje się oczywisty i czytelny. Sofie Thorsen pracuje na pograniczu sztuki i socjologii. Odgrywają w jej pracach ogromną rolę obserwacja, praca badawcza i dokumentacja. Artystka filmuje, robi zdjęcia, przeprowadza wywiady z mieszkańcami wybranych dzielnic czy osiedli – jej projekty często mówią o architekturze w wymiarze społecznym – o jej funkcji i strukturze. Od kilku lat prezentuje swoje prace w postaci projekcji slajdów opatrzonych komentarzem, a także detalicznych rysunków wnętrz. Często mają formę „katalogu” elementów budujących badane przestrzenie. (Źródło: www.csw.art.pl)

 
 
 



FUNDUSZE EUROPEJSKIE DLA MAŁOPOLSKI.

Cykl GALICJA. TOPOGRAFIE MITU realizowany w ramach projektu pn.
„Sztuka współczesna narodów dawnej monarchii austrowęgierskiej”. Projekt jest współfinansowany
przez Unię Europejską? w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.